اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

گاهی اوقات توی زندگی می رسی به یه جاده که ته اش نامعلومه . تو می مونی و یه آیا ، که بری یا نه ؟ گاهی وقت هام می رسی به یه جاده که ته اش نور هست و لاغیر ... اینجا دیگه تو می مونی و یه جفت پا نه ، یه دل بی قرار و یه عالمه حسرت پرواز .

هزار بار تا حالا وقتی از کنار این جاده رد شدم ،به این فکر کردم که این پیچ چی داره که وقتی بهش می رسم و یا حتی وقتی ردش می کنم ، بازم نمی تونم از اون نور ته اش چشم بردارم ؟ اولش یه بزرگراه و طی می کنی و وسط هاش می رسی به یه دو راهی . اگه ردش کنی که خب سعادت نداشتی ! اگر هم دوراهی رو بپیچی که می شی یه شیدای بی قرار . از اون عاشق هایی که انگاری دیگه لحظه ی دیدار نزدیک است . باز تو دیووانه می شی و مست ، باز دل و دستت می لرزه و باز انگار توی یه جهان دیگری سیر می کنی. به نظر من این پیچ مرز بین سعادت و شیداییه !! سه شنبه ها از اون روزایی که می تونی برسی به این مرز . اگه ردش کنی که هیچی اگر هم پیچیدی و واردش شدی که بدون بهت نظر داشتن. این جاده هر کی هر کی نیست ! درسته همه از خوب تا بدش گرفته، اینجا دعوتن ، اما اون آخر آخرش باید یه دل شکسته داشته باشی تا بتونی خم بشی و بگی صل الله علیک یا بقیه الله ...

اون دل مهمه که باید لیاقت و سعادت رو باهم داشته باشه. مگه این محوطه چند متره ؟ چند کیلومتره ؟ اصلا گیرم باشه خداد هکتار. چرا بهش که می رسی وارد یه دنیای دیگه ای می شی ؟ اینجا یه بخش کوچیک از یه شهره . همین ... چرا اینجوری پر می زنی برا این پیچ و جاده و اون گنبد که توی دنیا لنگه نداره ؟! دست خودت نیست ! می دونم ... دلت دعوت شده نه خودت و خودم ! آخه خودم که هیچ ارزشی ندارم. فقط هستم ، همین . این اون دله که هم لیاقت پیدا می کنه ، هم سعادت. پس اصلا بی خیال خودت . بزا دلت نقش شیدا رو بازی کنه. من و تو خودمون هیچیم ... اما دلامون عجیب واسه خودشون چیزی هستن !! یه دفعه ای می برنت قعر لجن زار ، گاهی هم اینجوری می رسونتت به اوج آسمون... پس بیا زیاد بهش فکر نکنیم . فقط بزا صد جمکران دل اینجا پرواز کنه . سبد سبد ، دنیا دنیا ، جمکران جمکران، بزا دلت پخش بشه. سه شنبه ها توی این مکان مقدس ،دلای شکسته عجیب خریدار داره ...

اگه حتی از هزاران کیلومتر فاصله ی جغرافیایی ، مسافت دلت تا اینجا شد صفر کیلومتر ، من و خیلی های دیگه رو فراموش نکن و الــتــماس دعـــا ...   

پ.ن 1 : خودت می دونی چرا این پست و نوشتم اونم یه دفعه ای !! تو خواستی ، پس مثه همه ی اون 22 تای قبل ، ماله خود خودت.

پ.ن 2 : دلم مثه همیشه تنگه برات... من بد ، به حق خوبات، بـــطـــلـــب ...

پ.ن 3 : سه شنبه ، صد جمکران دل نوشتن هم عالمی داره ...